G.J. Dalhuizen

 

 

Mijn naam is G.J. Dalhuizen. Mijn vogelhobby is begonnen toen ik aan de Wieselse Kampweg woonde. Ik hield daar niet alleen vogels, maar ook schapen en geiten. In een grote voliere had ik daar o.a. wildzang, iets wat in die tijd nog niet "helemaal" legaal was en wat er toe leidde dat ik na een "toevallig"  bezoek van een bevriend politieagent zeer snel een koppel godvinken moest verkopen, voor het enorme bedrag van twee kwartjes, per vogel. Maar goed ook, want een paar weken later toen ik hem weer tegen kwam op een "publieke gelegenheid" informeerde hij toch wel even wat ik met de kippen gedaan had en haalde opgelucht adem toen ik hem kon melden dat die verkocht waren.

Ik ben begonnen als lid van de Cannenburgh in Vaassen, maar door problemen, o.a. over het toedienen van kleurvoer, kwam het tot een breuk en hebben we met een aantal leden een nieuwe vereniging, Partropika, opgericht.

Jarenlang ben ik voorzitter geweest en toen ik de hamer overdroeg aan de huidige voorzitter, Rein Grefhorst, werd ik benoemd tot ere voorzitter.

Helaas maken leeftijd en gezondheid het houden van vogels welhaast onmogelijk, dus moeten we het met deze vorm van vogelvreugd beperken:

                                       

In deze tijd was ik chauffeur bij Venz en in die hoedanigheid kwam ik in contact met een keurmeester die werkte op een broodfabriek in den Haag en begon met het ontwikkelen van TOVO krachtvoer. Eén keer per 14 dagen nam ik dit mee voor een zaadhandel aan de Wormenseweg. Als herinnering aan die tijd bezit ik nog één van de eerste voerbakjes die voor dit kracht- en eivoer geleverd werden:

Dat niet altijd alles van een leien dakje ging kreeg ik te merken toen ik ’s nachts laat nadat alle perikelen rond de TT waren afgerond eindelijk ook met mijn vogeltjes huiswaarts kon. Het vroor dat het kraakte en misschien was het daardoor de auto plotseling bij de Triangel, richting Astaweg in brand vloog. Snel politie en brandweer gebeld en de vogels in de berm geplaatst, wel met dekens erover. Die was snel ter plaatse met Jan van V als diender, die zelf ook vogels (en goudvinken….) kweekte.
Voor zover ik me kan herinnerenwas dit de enige keer dat ik midden in de nacht door de politie thuis gebracht werd.

Één van de hoogtepunten uit mijn periode als lid van Partropika was de eerste tentoonstelling . Ik lag in de voorbereidingsperiode in Utrecht in het ooglijders Gasthuis voor behandeling een netvliesscheuring. Nou ja, behandeling….5 weken rust…ongewassen en ongeschoren een week op z’n zij liggen, omdat het netvlies weer op z’n plaats moest zakken. Dat waren nog eens tijden!! Wel kwam het TT bestuur regelmatig voor overleg naar Utrecht en werd Janny regelmatig naar Utrecht gereden door de leden…

Verder was toch wel mijn grootste succes het winnen van een prijs op de Wereldkampioenschappen met een bruine kanarie.